Palumeu

Ik zie nu bij het herlezen van mijn vorige verslag dat mijn tablet veel woorden zelf heeft bedacht of heeft veranderd. Ik hoop dat het een beetje te snappen was.

Ik was al blij dat de internet hier het verslag wilde versturen. Ik zal nu iets beter mijn best doen.

We kwamen dus aan in Palumeu (niet Parumeu). Het is een dorpje van 300 indianen. Een luchthaven, een hotel en verder veel regenwoud erom heen en ligt aan de rivier Tapanahony, die uiteindelijk uitkomt in de Marowijnerivier.

De luchthaven bestaat uit een graslandingsbaan, er zijn slechts op 2 dagen vluchten. De maandag waarop wij aankwamen en op vrijdag, de dag dat wij weer vertrekken. De aankomst en vertrekhal waren 2 rieten hutten die naast elkaar liggen. Als er een vliegtuig aankomt dan loopt een gfoot deel van het dorp uit want ook pakketjes, voedsel en alle andere spullen moeten worden ingevlogen. Geen DHL dus want de mensen komen het zelf ophalen.

Het hotel ligt vlak naast de landingsbaan en bestaat uit 4 lodges voor 4 mensen. Per 2 mensen een slaapmamer en badkamer. Het was wel wat gehorig maar ja. Het zag er 100% beter uit dan in Brownsberg. Maar wel weer een koude douche. In deze warmte blijft dat erg lekker. Voor de ingang een groot balkon met stoelen met uitzicht op de rivier.

Verder was er een grote eetzaal en daarachter een grote ruimte waar je kon zitten, lezen of over de rivier kon uitkijken. Jammer dat de stoelen van hout waren gemaakt, dus erg hard.

Het ligt er erg afgelegen, het volgende dorp ligt 6 uur varen verderop.

De avond van aankomst gingen we lopend de omgeving verkennen. Vanuit het dorp kwamen 4 gidsen mee die veel wisten over de natuur. Hier is het vnl. vlak dus niet zo vermoeiend, wel heter en vochtiger dan Brownsberg.

Alle maaltijden werden gezamenlijk gegeten. Naast ons was er niemand anders in het hotel en mensen uit het dorp eten niet mee.

Na het diner was het al donker en verder niets te beleven, behalve een prachtige sterrenhemel, dus vroeg naar bed.

De volgende dagen zagen er ook hier een beetje hetzelfde uit. Om 06.30 uur vertrokken we met de boten. Ontbijt werden in manden meegenomen. Na ongeveer 45 minuten varen legden we aan bij wat rotsen in het water en aten we het ontbijt. Na nog eens 45 minuten varen kwamen we bij de start van de trailer. Ook nu weer 4 gidsen erbij naast ook hele deskundige reizigers uit de groep werd er dus weer veel gezien. Het is net een gamedrive maar dan op klein wild. De plaatselijke gidsen konden soms al aan de begroeiing zien wat er zou zitten. Het grootste wat we zagen waren apen en een stel wilde zwijnen.

De 1e dag kwamen we na 5 km lopen aan bij een granietberg (Poti heuvel), deze was ongeveer 100 meter hoog, bijna helemaal kaal. Bovenop hadden we een mooi uitzicht over het oerwoud. Maar toen ook weer 5 km terug. Het oerwoud is erg dicht begroeid met een smalle trail. Er komt weinig zon door maar is wel heel erg vochtig.

We waren pas 14.30 uur terug, direct eten en daarna pas douchen en omkleden.

Het diner was elke avond om 19.00 uur.

Op de andere dagen hebben we een trail gelopen vanaf hun kostgrondjes, dit zijn een soort volkstuintjes waar de dorps bewoners extra groente en fruit verbouwden. Elk jaar werd dat weer apart aangelegd, het oude stuk werd dan teruggegeven aan de natuur.

Ook een trail na 1 uur varen en enkele uren lopen, stilstaan en kijken.

De laatste avond hebben we na het diner nog een zoektocht naar kikkers gehouden.

Dus in het donker in een boot de rivier over en daar een trail gelopen waar ze hoopten kikkers te zien. Behalve 1 boomkikker geen anderen wel veel spinnen, libellen en sprinkhanen. Ook een miljoenpoot.

De laatste ochtend weer inpakken. Ontbijten, uitchecken en direct inchecken voor de vlucht. Ook nu werd alles (mens en bagage) gewogen.

Omdat de vliegtuigen pas rond 13.00 uur zouden komen hebben we een bezoek gebracht aan het dorp. De mensen wonen per familie bij elkaar. Wel in aparte hutten. De hutten staan op palen, dus eronder kunnen ze fijn in de schaduw zitten. Ze zijn voor een groot deel zelfvoorziening. Hun voedsel en fruit telen ze zelf. Brood wordt gemaakt van agave.

Elke familie heeft een stuk grond van ong 100 bij 100 meter.

Spullen zoals kleding, schoenen, elektronica wordt ingevlogen. Inkomen daarvoor komt uit werk als gids en de fooien en verhuur van kamers aan toeristen. Ook ontvangen ze AOW.

In het dorp is een grote rieten hal gemaakt voor dorpsbijeenkomsten, rechtspreken etc. Ook een kerk is aanwezig alsmede een medische post van de overheid.

Het dorp staat onder leiding van een Kapitein en 4 raadsleden die regelmatig worden gekozen.

En om 13.30 uur kwam een vliegtuig en vlogen we in 1 uur naar Paramaribo.

Daar stond de bus klaar en bracht ons naar Overbridge. Door het spitsuur duurde dat zeker 2 uur.